
Cykoria podróżnik
Cichorium intybus
Bylina o jasnoniebieskich kwiatach.
Przydroża, nieużytki, suche łąki
Lato (ziele), jesień (korzeń)
Korzeń, ziele
Surowiec zielarski
całe ziele, same płatki lub korzeń (Radix Cichorii). Zawierają glikozyd intubinę, dużo inuliny (ok. 40%), laktucynę, pektynę, cholinę, taraxasterol, sole mineralne i śladowe ilości olejków eterycznych.
Działanie
korzeń łagodnie pobudza wytwarzanie soku żołądkowego, żółci oraz ma działanie moczopędne. Jest stosowany w wielu mieszankach ziołowych do leczenia zaburzeń trawienia i przy ogólnym osłabieniu. Działa lekko przeczyszczająco.
Zbiór i suszenie
Całe ziele zbiera się w kwietniu. Korzeń zbiera się w październiku lub na wiosnę. Po wykopaniu należy go szybko umyć i suszyć w temperaturze ok. 40 °C.
Sztuka kulinarna Młode listki cykorii można wiosną dodawać do sałatek, ze względu na zawartość witamin C, B i mikroelementów.
Korzeni cykorii (odmiany znanej jako cykoria korzeniowa, C. intybus var. sativum ) po ususzeniu, zmieleniu i uprażeniu używa się jako ważnego składnika kawy zbożowej . Przy prażeniu zawarta w korzeniu inulina przemienia się w związek o aromacie przypominającym kawę. Szybkie rozprzestrzenienie się cykorii we wschodniej części Ameryce Północnej nastąpiło w czasie wojny secesyjnej (1861-1865), kiedy jej kłączy w stanach skonfederowanych używano właśnie do produkcji namiastki kawy .
Cykorię podróżnik często sadzi się w zegarach kwiatowych z powodu regularnego otwierania się i zamykania kwiatostanów.
Jak rozpoznać
Sztywne rozgałęzione pędy i błękitne koszyczki.
Źródła i autorzy
Informacje botaniczne: Wikipedia — artykuł źródłowy (CC BY-SA; autorzy i historia zmian w artykule).
Autorzy fotografii i licencje
Źródło fotografii · Original book source: Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz 1885, Gera, Germany · Public domain