← Wróć do Zielnika
Cykoria podróżnik
Zielnik Leśnego Pola

Cykoria podróżnik

Cichorium intybus

Bylina o jasnoniebieskich kwiatach.

Występowanie

Przydroża, nieużytki, suche łąki

Termin zbioru

Lato (ziele), jesień (korzeń)

Wykorzystywane części

Korzeń, ziele

Surowiec zielarski

całe ziele, same płatki lub korzeń (Radix Cichorii). Zawierają glikozyd intubinę, dużo inuliny (ok. 40%), laktucynę, pektynę, cholinę, taraxasterol, sole mineralne i śladowe ilości olejków eterycznych.

Działanie

korzeń łagodnie pobudza wytwarzanie soku żołądkowego, żółci oraz ma działanie moczopędne. Jest stosowany w wielu mieszankach ziołowych do leczenia zaburzeń trawienia i przy ogólnym osłabieniu. Działa lekko przeczyszczająco.

Zbiór i suszenie

Całe ziele zbiera się w kwietniu. Korzeń zbiera się w październiku lub na wiosnę. Po wykopaniu należy go szybko umyć i suszyć w temperaturze ok. 40 °C.

Sztuka kulinarna Młode listki cykorii można wiosną dodawać do sałatek, ze względu na zawartość witamin C, B i mikroelementów.

Korzeni cykorii (odmiany znanej jako cykoria korzeniowa, C. intybus var. sativum ) po ususzeniu, zmieleniu i uprażeniu używa się jako ważnego składnika kawy zbożowej . Przy prażeniu zawarta w korzeniu inulina przemienia się w związek o aromacie przypominającym kawę. Szybkie rozprzestrzenienie się cykorii we wschodniej części Ameryce Północnej nastąpiło w czasie wojny secesyjnej (1861-1865), kiedy jej kłączy w stanach skonfederowanych używano właśnie do produkcji namiastki kawy .

Cykorię podróżnik często sadzi się w zegarach kwiatowych z powodu regularnego otwierania się i zamykania kwiatostanów.

Jak rozpoznać

Sztywne rozgałęzione pędy i błękitne koszyczki.

Źródła i autorzy

Informacje botaniczne: Wikipedia — artykuł źródłowy (CC BY-SA; autorzy i historia zmian w artykule).

Autorzy fotografii i licencje

Źródło fotografii · Original book source: Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz 1885, Gera, Germany · Public domain