
Rdest wężownik
Bistorta officinalis
Bylina o gęstym różowym kwiatostanie.
Wilgotne łąki i brzegi potoków
Jesień
Kłącze
Surowiec zielarski
Kłącze wężownika ( Bistortae rhizoma ) – całe lub połamane, wysuszone kłącze bez korzeni przybyszowych, o zawartości powyżej 3,0% garbników w przeliczeniu na pirogalol .
Działanie i zastosowanie Ma właściwości ściągające, przeciwkrwotoczne, przeciwzapalne, przeciwbiegunkowe, przeciwbakteryjne i gojące rany. Wewnętrznie stosowany jest w nieżytach żołądka , zapaleniu jelita cienkiego , nieżycie odbytnicy i wielu innych schorzeniach układu pokarmowego. Zewnętrznie używa się go do płukania jamy ustnej i gardła przy zapaleniu śluzówek , anginie i pleśniawkach . W postaci odwaru i kąpieli używany jest przy trądziku , opryszczce , hemoroidach , nadmiernej potliwości i czyrakach . W postaci lewatyw i irygacji leczy się nim biegunkę , upławy oraz pęknięcia odbytu, w postaci okładów przy oparzeniach, oraz owrzodzeniach pochodzących od żylaków . Stosowany musi być z umiarkowaniem, gdyż używany przez dłuższy czas upośledza wchłanianie pokarmu z jelit, może też wywołać zatrucia.
Zbiór i suszenie
Kłącza wykopuje się jesienią, starannie płucze usuwając drobne korzonki, kroi na kilkucentymetrowe plastry i suszy w temperaturze 40 °C.
Jak rozpoznać
Waleczkowaty różowy kwiatostan i duże liście odziomkowe.
Źródła i autorzy
Informacje botaniczne: Wikipedia — artykuł źródłowy (CC BY-SA; autorzy i historia zmian w artykule).
Autorzy fotografii i licencje
Źródło fotografii · Thomé, Otto Wilhelm; · Public domain