
Serdecznik pospolity
Leonurus cardiaca
Wysoka bylina o dłoniastych liściach.
Przydroża, zarośla, ogrody
Czerwiec–sierpień
Ziele
Surowiec zielarski
Ziele serdecznika ( Leonuri cardiacae herba ) – całe lub rozdrobnione, wysuszone kwitnące części nadziemne o zawartości nie mniej niż 0,2% flawonoidów w przeliczeniu na hiperozyd . Zawiera alkaloidy , garbniki , glikozydy dwuterpenowe ( marubinę ), glikozydy butadienolidowe, glikozydy irydoidowe, garbniki , cholinę trójterpeny , flawonoidy , kwasy organiczne , sitosterole , olejki eteryczne , sole mineralne . Związki czynne mają działanie podobne do kozłka lekarskiego , ale słabsze .
Działanie
Uspokajające i regulujące pracę serca, ściągające, przeciwskurczowe, obniżające ciśnienie krwi, słabo moczopędne i wiatropędne. Wewnętrznie alkoholowy wyciąg stosowany jest przy dolegliwościach ze strony układu pokarmowego; bólach brzucha (zmniejsza skurcze jelit), wzdęciach, zaparciach, biegunkach . Używany jest przez kobiety w okresie przekwitania, przy nadmiernej pobudliwości nerwowej, bezsenności, lęku, histerii, skłonności do płaczu, a także przy dusznościach, bólach i zawrotach głowy, bolesnym miesiączkowaniu i nadciśnieniu. Zewnętrznie może być używany do przemywania ran i oparzeń .
Zbiór i suszenie
Zbiera się pod koniec kwitnienia rośliny pędy boczne i szczytowe o długości ok. 25 cm. Suszy w przewiewnym i zacienionym miejscu (temperatura nie może przekroczyć 35 °C). Po wysuszeniu odrzuca się grubsze kawałki łodygi . Roślina czasami porażana bywa przez mączniaka prawdziwego , co powoduje, że wygląda, jak obsypana mąką. Takich roślin nie należy zbierać .
Jak rozpoznać
Różowe kwiaty w okółkach i czterokanciasta łodyga.
Źródła i autorzy
Informacje botaniczne: Wikipedia — artykuł źródłowy (CC BY-SA; autorzy i historia zmian w artykule).