Czy psylocybina może wpływać na proces starzenia? To pytanie pojawiło się w nowym kontekście po publikacji badania w czasopiśmie npj Aging w lipcu 2025 roku. Tym razem naukowcy przyjrzeli się nie tylko znanemu działaniu psychodelicznemu, ale także procesom biologicznym związanym ze starzeniem komórek.
Wyniki są interesujące: w warunkach laboratoryjnych aktywny metabolit psylocybiny – psylocyna – wydłużał okres życia badanych fibroblastów. W eksperymencie na starych myszach zaobserwowano natomiast wyższy odsetek przeżycia w grupie otrzymującej psylocybinę. To jednak badania przedkliniczne, a nie dowód na wydłużanie życia człowieka.
Co dokładnie badali naukowcy?
Badacze z zespołu Kosuke Kato i Louise Hecker sprawdzali dwa modele: ludzkie fibroblasty hodowane w laboratorium oraz stare myszy. W doświadczeniach komórkowych stosowano psylocynę – związek powstający z psylocybiny po jej przekształceniu w organizmie. W części na zwierzętach podawano już psylocybinę.
Fibroblasty – dłuższy okres życia komórek
Najpierw badano ludzkie fibroblasty płucne. Przy stężeniu psylocyny 10 μM okres życia komórek wydłużył się o 29%. Przy wyższym stężeniu, 100 μM, wzrost wyniósł 57%. Następnie powtórzono doświadczenie na fibroblastach skóry dorosłego człowieka. W tym modelu stężenie 100 μM wiązało się z wydłużeniem okresu życia komórek o 51%.
Chodziło o tzw. starzenie replikacyjne – moment, w którym komórki po kolejnych podziałach stopniowo tracą zdolność do dalszego namnażania. Psylocyna opóźniała osiągnięcie tego etapu. W badanych komórkach obserwowano również zmiany w markerach związanych ze stresem oksydacyjnym, odpowiedzią antyoksydacyjną i regulacją cyklu komórkowego.
Co zaobserwowano u starych myszy?
W drugiej części badania wykorzystano 19-miesięczne samice myszy. Zwierzęta otrzymywały psylocybinę raz w miesiącu przez okres obserwacji trwający 10 miesięcy. W pierwszym miesiącu zastosowano dawkę 5 mg/kg, a w kolejnych miesiącach 15 mg/kg.
Po 10 miesiącach żyło 24 z 30 myszy otrzymujących psylocybinę, czyli 80%. W grupie kontrolnej żyło 14 z 28 zwierząt, czyli 50%. Autorzy opisali także obserwowane wizualnie różnice w jakości sierści, jej odrastaniu i siwieniu. Nie były to jednak ilościowe pomiary wszystkich cech wyglądu.
Jakie mechanizmy mogą mieć znaczenie?
W komórkach badacze odnotowali między innymi wzrost ekspresji SIRT1, białka uczestniczącego w regulacji metabolizmu komórkowego i odpowiedzi na stres. Zauważyli również zmiany w markerach uszkodzeń DNA, aktywności związanej z cyklem komórkowym oraz poziomie stresu oksydacyjnego. W części doświadczeń psylocyna wiązała się także z zachowaniem długości telomerów w starzejących się komórkach.
To potencjalne tropy wyjaśniające obserwowane zjawiska. Badanie nie rozstrzyga jeszcze, który mechanizm odpowiada za efekt u zwierząt ani czy podobne procesy można wywołać u ludzi.
Najciekawsze wnioski z badania
- W ludzkich fibroblastach płucnych psylocyna wydłużyła okres życia komórek o 29% przy 10 μM i o 57% przy 100 μM.
- W fibroblastach skóry dorosłego człowieka wzrost wyniósł 51% przy 100 μM.
- Wśród starych myszy po 10 miesiącach przeżycie wyniosło 80% w grupie psylocybinowej i 50% w kontrolnej.
- Badacze opisali zmiany w szlakach związanych ze stresem oksydacyjnym, SIRT1, uszkodzeniami DNA i starzeniem komórkowym.
Dlaczego to badanie jest warte uwagi?
Przez lata badania nad psylocybiną skupiały się przede wszystkim na układzie nerwowym i jej potencjalnym znaczeniu w psychiatrii. Publikacja z 2025 roku poszerza ten obszar o pytania dotyczące biologicznego starzenia – od zachowania komórek w hodowli po przeżycie starych zwierząt.
To dopiero początek badań nad tym zagadnieniem. Ale pojawił się konkretny sygnał eksperymentalny, który warto obserwować: czy związki oddziałujące na układ serotoninowy mogą wpływać również na procesy związane z kondycją komórek i starzeniem organizmu?
Publikacja naukowa
- Kato K., Kleinhenz J.M., Shin Y-J. i wsp., Psilocybin treatment extends cellular lifespan and improves survival of aged mice, npj Aging 11, 55 (2025). https://doi.org/10.1038/s41514-025-00244-x

